در فضائل و كرامات مولا علي عليه السلام

مرگ معاويه و جانشيني يزيد

holy — Sun, 04 Jan 2009 02:55:31 GMT

بسم الله الرحمن الرحیم

معاویه در دوران ۲۰ ساله حکومت خود با یک سیاست عمیق سه جانبه بر سراسر حکومت وسیع اسلامی مسلط گردید.

از یک جانب با یک ملایمت و بذل و بخشش فراوان سران عرب و دانشمندان انصار و مهاجر را تا آن جا که ممکن بود فریفت و دور خود جمع کرد و در محیط شام یک حوزه به ظاهر آبرومند بر اساس ترویج اسلام و قرآن و تشویق علما و دانشمندان قرآن فراهم ساخت و عوام را فریفت و طرفدار خود نمود و به آسانی مخالفان خود را در برابر قرآن و مسجد و اسلام قرار می داد.

از یک جانب با کمال هوشیاری و خرده بینی مخالفین جدی و دانشمند و بصیر خود را زیر نظر داشت و با سیاستی بی رحمانه بر آنها می تاخت و آنها را با آهن و آتش می گداخت و افسرانی سخت دل و بی همه چیز مانند بسر بن ابی ارطاة استاد حجاج آدم کش و زیاد بن ابیه خونریز را بر جان و مال آنها حکمروا می کرد و مخالفین خود را در برابر یک شمشیر بران قرار داده بود.

از جانب دیگر دستگاه تبلیغاتی بسیار وسیع و عمومی تشکیل داده بود که اساس آن شعر شاعران و حدیث محدثان و تفسیر مفسران قلابی بود و هر روز و هفته و ماه آنچه را می خواست از زبان شاعرانی که اخطل نصرانی سر جنبان آنها بود از گفته محدثانی که ابوهریره مربی آنها بود و از بیان مفسرانی که کعب الاحبار یهودی مدرس آنان بود در بازار مسلمانان نشر می داد.

تنها حسین علیه السلام بود که کمر همت بسته و در انتظار فرصت نشسته تا اساس این سیاست سیاه بیست ساله را به هر قیمت شده واژگون کند.

وصیت نامه معاویه به پسرش

بقیه در ادامه مطلب

اوضاع حاكم بر جامعه اسلامي در زمان معاويه و موضع امام حسين

holy — Sat, 27 Dec 2008 02:13:08 GMT

بسم الله الرحمن الرحیم

پس از رحلت پیامبر اکرم (ص) پیشامدهای بزرگی به وقوع پیوست. صداهای تفرقه انگیز و چند دستگی از هر گوشه و کناری برمی خاست. اما در این اوضاع امام حسین را می بینیم که دوش به دوش پدر بزرگوارش در کنار حق ایستاده است و با روشن ترین دلایل به اعلان و تبلیغ آن می پردازد.

نقشه پلید قتل امیر مومنان علی(ع) به اجرا درآمد و منجر به شهادت دردناک آن امام شد. با شهادت آن حضرت مسئولیتهای حساس و خطیر امت بر دوش امام حسن (ع) افتاد. در این میان امام حسین نیز به جهاد مقدس خویش در ادای امانت حق و مسئولیت امت ادامه می داد و امت اسلامی را بر ضد باطلی که تمام قوای خود را در شام گرده آورده بود می شورانید و مردم را از حوادث و فجایعی که در صورت دسترسی معاویه به خلافت به وقوع می پیوست؛ بیم می داد.

پس از شهادت امام حسن با زهری که به دستور معاویه در غذایش می ریزند سکان خلافت الهی به دست امام حسین می افتد و مسلمانان راستینی که جز ستمگری چیزی از بنی امیه ندیده بودند؛ به پیروی از او گردن می نهند.

بقیه در ادامه مطلب

دوران كودكي

holy — Fri, 26 Dec 2008 03:30:13 GMT

بسم الله الرحمن الرحیم

از آنجا که دانش جدید ثابت کرده است که وراثت دارای آثار شگرفی است و تربیت سهم عمده ای در رشد اخلاق کودک و صفات و خصائص او دارد جای تردید نمی ماند که شیوه تربیتی پدر و جد امام حسین که از خوش خلق ترین و گرامی نسب ترین مردمان بوده اند بهترین و والاترین شیوه ها بوده و آنان با این شیوه به خوبی می توانسته اند فضائل اخلاقی و صفات پسندیده را در درون انسان رشد و پرورش دهند.

این وراثت پاکتر و برتر از آن چیزی است که تصور می شود هیچ گاه نمی توان آن را از تربیت جدا دانست . شخص پیامبر(ص) نسبت به تربیت امام حسین اهتمام جدی نشان می داد و مستقیما در این مهم عمل می کرد.

این کودک هوشمند تحت نظر پیامبر و در زیر سایه پدر و مادر پاکش رشد می کرد و بزرگ می شد. پیامبر در حق او چنان توجه و اهتمام نشان می داد که صحابه را متحیر ساخته بود. بسیار اتفاق می افتاد که پیامبر اکرم با سخنان روشنایی بخش خود به صدها تن از مسلمانان گوشزد می کرد که : حسن و حسین سرور جوانان بهشتی اند. و یا می فرمود : حسن و حسین هر دو امامند چه قیام کنند چه بنشینند. و نیز می فرمود: حسین از من و من از حسینم. آن حضرت حسین را در میان مردم بالا می برد و خطاب به آنان می فرمود: ای مردم این حسین پسر علی است او را بشناسید.

آنگاه در ادامه گفتار خود می افزود:

سوگند به کسی که جانم به دست اوست او بهشتی است و دوستدارانش نیز با اویند.

بدین سان این مولود گرامی در سایه رسالت و در کنف تربیت پیامبر (ص) پرورش یافت و از این طریق از مجد و بزرگی بهره ای کامل برد.

مولود خجسته

holy — Thu, 25 Dec 2008 03:40:55 GMT

بسم الله الرحمن الرحیم

در سوم شعبان نوری پاک و درخشان منزلگاه رسالت را در خود فرو برد. مولودی فرخنده پا به عرصه وجود گذاشت.

به پیامبر خبر داده شد که فاطمه زهرا پسری زاده است حالتی آمیخته از سرور و اندوه آن حضرت را فراگرفت و با حسرت و رغبت خواستار کودک شد .

اسماء خدمتکار اهل بیت می گوید از آن حضرت پرسیدم : پدر و مادرم به فدایت چرا می گریی؟

پیامبر خدا پاسخ می دهد : بر این فرزندم می گریم

گفتم : او این ساعت به دنیا آمده ای رسول خدا

فرمود : مردمان سرکش پس از من او را خواهند کشت. خداوند آنان را از شفاعت من بی بهره کند - بحار الانوار ج ۱۰

جشن تولد عجیبی در خانه رسالت برپا بود . شادمانی با اشک و خنده با اندوه و درد توام بود . اینک نجوایی آهسته می شنویم که اندک اندک نزدیک می شود. گویی این نجوای کروبیان است. آنان فضای خانه را از عطر حضور خود در آکنده اند. جبرئیل پیش می آید و می گوید: ای محمد! خداوند تو را سلام می رساند و می فرماید: علی برای تو به منزله هارون است برای موسی. جز آنکه پیامبری پس از تو نیست. پس این فرزندت را به نام پسر هارون بخوان

پیامبر (ص) می فرماید: فرزند هارون چه نام داشت؟

جبرئیل پاسخ می دهد شبیر

پس پیامبر وی را حسین (معادل عربی شبیر) می نامد

فطرس نیز پیش می آید او فرشته ای بود که از درگاه خدا رانده شده بود و بالهایش شکسته شده بود با دیدن افواج ملائکه که بالا می روند و فرود می آیند از جبرئیل پرسیده بود چه شده؟ جبرئیل پاسخ داده بود پیامبر خاتم صاحب فرزندی شده و ما برای گفتن شادباش به نزدش روانه ایم فطرس از جبرئیل خواسته بود که مرا نیز نزد او ببرید باشد که او از من شفاعت کند و شفاعتش مورد قبول قرار گیرد.

فطرس نزد پیامبر آمد و نبه او متوسل شد. آن حضرت به گهواره حسین اشاره کرد. حسین در میان گهواره آرمیده بود . فطرس کنار گهواره رفت و بالهای شکسته اش را به کناره های آن مالید. پس خداوند به خاطر حسین بن علی سلامت بالهای فطرس را به او بازگردانید.

فطرس عرض کرد: یا رسول الله! پاداشش نزد من این است که هرکس او را زیارت کند و درودش فرستد و دعای خیرش کند من برسانم. سپس بالا رفت

السلام علیک یا سید الشهداء

یا حق

السلام عليك يا ثار الله

holy — Sun, 21 Dec 2008 02:39:48 GMT

بسم الله الرحمن الرحیم

با سلام خدمت همه دوستان عزیز

با نزدیک شدن ایام سوگواری سرور و سالار شهیدان حضرت حسین بن علی علیه السلام از این به بعد تا اربعین حسینی درباره امام حسین علیه السلام خواهم نوشت امیدوارم مورد توجه دوستان قرار بگیرد .

مختصری از زندگینامه آن حضرت

نام : حسین

پدر و مادر : امام علی بن ابیطالب و حضرت فاطمه زهرا

شهرت : سیدالشهدا

کنیه : ابا عبدالله

زمان و محل تولد : سوم شعبان سال ۴ هجرت در مدینه

زمان و محل شهادت : روز عاشورای سال ۶۱ هجری قمری در کربلا در سن ۵۷ سالگی

مرقد شریف : در کربلای معلی

دوران زندگی در چهار بخش :

۱- عصر رسول خدا صلی الله علیه و آله حدود ۶ سال

۲-دوران ملازمت با پدر حدود ۳۰ سال

۳- ملازمت با برادرش امام حسن علیه السلام حدود ۱۰ سال

۴- مدت امامت ۱۰ سال

یا حق